ဘယ္သူလာ ကူပါ့မယ္

သည္လိုမွန္းသာသိလွ်င္ျဖင့္ အစက ေမာင့္အခ်စ္ကို ႏြယ္ လက္ခံမိမည္မဟုတ္။ ေမာင့္ကိုသာ မခ်စ္မိခဲ့လွ်င္ ယခုလို သံေယာဇဥ္ အမွ်င္တန္းရသည့္အျဖစ္မ်ိဳး၊ စိတ္ႏွလုံး ညစ္ႏြမ္းပင္ပန္းရသည့္ အျဖစ္မ်ိဳးကိုလည္း ႀကဳံရမည္မဟုတ္။ ယခုေတာ့ တိမ္တိုက္ျဖဴျဖဴ ၾကားတြင္ပင္ ေမာင့္မ်က္ႏွာကို ျမင္ရေလမလားဟု ဝိုးတဝါး ေဖြရွာမိသည္အထိႏြယ့္စိတ္တို႔ မတည္မၿငိမ္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ေလယာဥ္သည္ သိမ့္ခါ၍ သြားေလသည္။ တိမ္တိုက္တို႔သည္ ေလဟာျပင္ထဲတြင္ ေနရာလုကာ တိုးတိုက္ ေ႐ြ႕လ်ားေနၾကသည္။ တိမ္တို႔မွ လြတ္သည့္အခိုက္တြင္ ေလယာဥ္တြင္းမွာ လင္းခနဲ ျဖစ္သြားေလသည္။ ႏြယ္က ဤအျဖစ္ကိုပင္ လူ႔ဘဝႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္မိ၏။ ႏြယ့္ဘဝသည္ တိမ္တို႔ ၾကားတြင္ပင္ ရွိပါေသးကလား။ တိမ္တိုက္ၾကားတြင္ တိုးဝင္ျဖတ္သန္းဆဲပါကလား ....